Beskid Wyspowy

Beskid Wyspowy jest wysuniętą na północ grupą górską Zewnętrznych Karpat Zachodnich, makroregionu Beskidy Zachodnie. Od wschodu graniczy z Kotliną Sądecką i Pogórzem Rożnowskim, od południa z Gorcami, od zachodu z Kotliną Rabczańską i Beskidem Makowski, od północy z Pogórzem Wiśnickim.
Góry tu mają formę osobnych masywów, o stromych zboczach północnych i południowych. Takimi „wyspami” są Śnieżnica, Luboń, Lubogoszcz, Ćwilin, Jasień czy Mogielica oraz wiele mniejszych jak Szczebel czy Łopień. Wyjątkiem są trzy pasma: Łososińskie, Ostrej, Cietnia.

Mogielica (1170 m) to najwyższy szczyt w Beskidzie Wyspowym, z charakterystyczną, „garbatą” sylwetką. Sam szczyt nazywany jest przez miejscową ludność Kopą, a nazwą Mogielica określa się cały masyw. Niegdyś wywożono tu ciała obwiesiów, samobójców, topielców i wszystkich tych, którzy zeszli z tego świata w nienormalny sposób. Podanie mówi, iż Mogielica była niegdyś żoną wielkoluda Łopienia, a pod jej szczytem znajduje się potężny głaz, na którym zbójcy rachowali swe pieniądze. Ludność miejscowa nazywała szczyt Zapowiednicą, co jest związane z faktem, że bezpośrednio przed burzami i gradobiciami nad jej wierzchołkiem zbierają się ciemne chmury, zwiastujące rychłe wyładowania atmosferyczne. 

Ćwilin (1072 m) to drugi co do wysokości szczyt Beskidu Wyspowego. Przez długie lata Ćwilin był ważnym obszarem wypasu owiec, toteż stały tu trzy szałasy. Ćwilin jest bliźniakiem sąsiedniej Śnieżnicy, stąd niektórzy badacze wywodzą jego nazwę od niemieckiego słowa „zwilling” (niem. „bliźniak”).

Jasień (1062 m) wznosi się nad głębokimi dolinami Mszanki i Kamienicy. Miejscowi powiadają, że na północno-wschodnich stokach Jasienia jest kilka głębokich jaskiń z ukrytymi w nich skarbami zbójeckim (m.in. kotlik dukatów i dwie strzelby). Podszczytowa polana Skalne słynie z wspaniałego widoku na Beskid Wyspowy i Beskid Sądecki oraz Tatry, a nawet odległe Góry Grybowskie. W latach sześćdziesiątych XX w. na polanach wypasowych Myszycy i Jasienia Polska Akademia Nauk prowadziła badania nad kulturą pasterską.

Modyń (1062 m) usytuowany nad dolinami potoków Zbludza i Jastrzębik. Nazwa Modyń jest rodzaju żeńskiego, czyli „byłem na Modyni” :). Niegdyś na szczycie znajduje się drewniana wieża widokowa. Na Cisowym Dziale, w bocznym, widokowym grzbiecie, ciągnącym się na wschód od Modyni znajduje się ciekawa droga krzyżowa, wybudowana tu na pocz. XXI w. wg projektu Andrzeja Pasonia ze Starego Sącza.

Luboń Wielki (1022 m) położony jest w zachodniej części Beskidu Wyspowego,  pomiędzy doliną Raby i Potoku Tenczyńskiego. Luboń Wielki jest dobrze widoczny z wielu miejsc, z racji wieży przekaźnikowej na szczycie. Szczyt nazywany jest przez miejscową ludność również Biernacką. Znajduje się tu najładniejsze w Beskidzie Wyspowym schronisko PTTK, przypominające troszkę domek Baby Jagi, które powstało dzięki wysiłkom działaczy Oddziału PTTK z Rabki w latach 1929–1931.

Śnieżnica (1007 m) z racji swego rozłożystego kształtu nazywana jest przez miejscowych Widłakiem lub Widlatą Górą. Posiada bowiem trzy nierówne wierzchołki, z których najwyższy, zachodni, nazywa się Na Budaszowie, na środkowym o nazwie Wierchy znajduje się rezerwat przyrody, a najniższy szczyt wschodni został nazwany z niemiecka „Nad Steinbrukiem”, co jest związane z funkcjonującym tu niegdyś kamieniołomem, pracującym na potrzeby budowy linii kolejowej. Nazwę swą zawdzięcza płatom śniegu, zalegającym do późnej wiosny w podszczytowych zagłębieniach, co odróżnia ją od sąsiednich szczytów. U podnóża Śnieżnicy od 1928 r. funkcjonuje ośrodek turystyczny. Obecnie dysponuje 120 miejscami noclegowymi, zapleczem sanitarnym i żywieniowym, świetlicą i boiskami sportowymi. Jest tu również piękny, drewniany kościółek Matki Boskiej Śnieżnej, zbudowany w latach 1998-2000, dedykowany Ojcu Świętemu Janowi Pawłowi II. 

Szczebel (977 m) to szczyt o niezwykle stromych stokach wschodnich i północnych, na których rośnie wspaniały las bukowy. Nazwa góry budzi po dziś dzień wątpliwości. Osobliwością góry jest jaskinia Zimna Dziura, znajdująca się na północnym grzbiecie, schodzącym w stronę Lubnia. Łączną długość korytarzy szacuje się na 25 m. Na szczycie znajduje się miejsce odpoczynku dla turystów, ołtarz polowy oraz piaskowcowy obelisk poświęcony Ojcu Świętemu Janowi Pawłowi II na pamiątkę Jego wędrówek szlakami Beskidu Wyspowego.

Lubogoszcz (968 m) to piękny szczyt wznoszący się stromymi, zalesionymi stokami pomiędzy dolinami Mszanki i Kasinki. Jego grzbiet ma trzy wierzchołki: Zapadlisko (766 m), Lubogoszcz Zachodnia (953 m,) oraz Lubogoszcz (szczyt główny, wysunięty najbardziej na wschód o wys. 968 m). Na zalesionym szczycie wystawiono latem 2010 r. krzyż metalowy (stanowi replikę krzyża ze szczytu Sass Pordoi we włoskich Dolomitach).

Start a website - Find out